Wij willen als ‘low lands’ graag dat er een ambitieuze klimaatovereenkomst wordt afgesproken in Kopenhagen. Ook voor de ontwikkelingslanden waar wij ons altijd verantwoordelijk voor voelen. De Verenigde Staten willen dat wij in Afghanistan blijven. En zo gaat dat in de buitenlandse politiek: als je invloed wilt hebben, zul je mee moeten doen. Daar zijn wij decennia goed in geslaagd. >

› Luister naar de Aan de Slag uitzending op BNR Nieuwsradio

De afgelopen weken wordt er volop gediscussieerd en vooral gespeculeerd over voortzetting van onze aanwezigheid in Uruzgan. Dit gebeurt iedere keer als er contact is geweest met de Amerikaanse regering, die besloten heeft eerst meer troepen te sturen om ze vervolgens allemaal terug te kunnen trekken, net als in Irak. Van de Nederlanders wordt verwacht dat zij mee doen aan dit schema en een jaar langer blijven. Geen land zit te wachten om eerst de klus in Uruzgan over te nemen en dan weer af te bouwen. En Nederland doet het erg goed, niemand kan het beter. Onze methode van Defense, Development en Diplomacy wordt overgenomen. Een mooi compliment en een slecht signaal als de uitvinders daarvan vertrekken. Dat is de VS iets waard.

Laten wij even terug gaan naar het begin. Wij zitten in Afghanistan om de Amerikanen te helpen een klus te klaren. Onze bijdrage bedraagt nog geen 5% van de troepen en zal met de komst van meer Amerikanen verwateren naar de helft daarvan. Wij zijn te klein om eigen ambities te hebben. Door net iets meer te doen dan andere kleine en sommige grote landen, hebben wij ook net iets meer te zeggen en krijgen wij net iets meer gedaan. Hoe pijnlijk het ook klinkt: onze aanwezigheid in Uruzgan zal het verschil niet maken tussen succes en falen in Afghanistan. Dat is dan ook een oneigenlijk argument. Daar gaat het niet om. Het gaat om belangen die voor ons op andere plaatsen belangrijk zijn, zoals in Kopenhagen.

Door altijd de Amerikanen te steunen en een beetje te helpen met wat zij belangrijk vinden, horen zij ons aan over wat wij belangrijk vinden. Daarom heeft Nederland veel ‘zendtijd’ gekregen over het financiële toezicht en zitten wij nu in de G20. Ook worden er Nederlanders benoemd op posities die er toe doen bij de Wereldbank, de NAVO en de VN. Zo is dé voortrekker van de VN klimaatconferentie een Nederlander, Yvo de Boer. Hij heeft vanuit deze positie de VS direct en indirect op hun verantwoordelijkheid gewezen. En dat wordt niet alleen geaccepteerd, er wordt ook iets mee gedaan. Obama komt nu naar de slotdag in Kopenhagen, heeft een eerste voorstel gedaan en een gaatje in de eigen wetgeving ontdekt om de Senaat te omzeilen. Het milieuagentschap EPA heeft broeikasgassen als ‘gevaarlijk’ gekarakteriseerd, waardoor zij zelfstandig maatregelen kan opleggen. Een klein bericht voor de mens met grote gevolgen voor de mensheid.

Met onze inzet in bijvoorbeeld Afghanistan komen wij dus in een positie om elders wel het verschil te maken. En als het lukt om deze weken een ambitieus klimaatverdrag te sluiten, helpen onze militairen met hun moedige en professionele optreden in Uruzgan om de komende decennia elders in de wereld miljoenen mensen te redden en de vrede dan te bewaren. Hun inzet en offer mag in het geval er een klimaatverdrag komt best een jaar langer duren, want zij hebben er een groter doel mee bereikt. Iets om als klein land in alle opzichten heel trots op te zijn.

Bronnen en gerelateerde artikelen
› De Volkskrant: VS voeren druk op over Uruzgan.
› De Volkskrant: VS hopen dat Nederland tot juli 2011 in Uruzgan blijft.
› FD: Obama kan met ambitieuzere inzet naar mondiale klimaattop.
› De Volkskrant: Wettelijk wapen Obama tegen CO 2.